In deze speciale verjaardagspodcast vieren Marcel en Menke het leven van én met Hanneke Groenteman. Een prachtig mens dat er volgens velen nog fantastisch uitziet, maar dat zelf heel anders ziet. Ze vindt zichzelf niet bijzonder en kan maar moeilijk aannemen wanneer anderen haar wél fantastisch vinden.

Misschien komt dat doordat ze vaak verliefd was op mannen die haar niet wilden. Maar zelfs de enorme hoeveelheid liefde die haar vader haar gaf, zorgde vaker voor irritatie dan dat het haar goed deed. Geven vond ze altijd een stuk makkelijker dan ontvangen.

De liefde van dieren kan ze wél moeiteloos aannemen. Misschien omdat dieren niets van je vinden, niets van je verwachten en je nooit vertellen hoe fantastisch je bent. Ze zijn puur, onafhankelijk en duidelijk.

Nu ze terugkijkt realiseert ze zich dat je in je leven zoveel verschillende mensen bent. Haar belangrijkste gedachte daarbij: wat een gedoe allemaal. Zo heeft ze medelijden met de ongelukkige puber die ze ooit was, een meisje dat zich sterk aanpaste en zich ingekapseld voelde. Anders dan de pubers van nu waarbij ‘jezelf ontdekken’ veel meer centraal staat. Toch zat er in haar toen al iets van de vrouw die ze later zou worden. Zo interviewde ze op haar vijftiende voor de schoolkrant al bekende Nederlanders.

Nu, op 87-jarige leeftijd, bevindt ze zich in wat ze zelf ‘de herfst van haar leven’ noemt, te midden van de vallende bladeren. Ze ziet leeftijdsgenoten sterven, dementeren of in een verpleeghuis terechtkomen. In vergelijking met die lange aftakeling is ‘sterven eigenlijk nog het beste van het verhaal’, zoals ze het zelf zegt.

Angst voor de dood of dementie heeft ze niet echt. Als ze iets even niet meer weet, raakt ze niet in paniek. Het elastiek gaat eruit, zegt ze, uit het lichaam én uit de geest.

Juist daarom blijft ze zichzelf prikkelen door nieuwe dingen te proberen. Ze leeft met de dag, zoals ze eigenlijk altijd al heeft gedaan. En op haar 87e is ze nog altijd nieuwsgierig genoeg om volmondig ja te zeggen tegen het leven.

Interview: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Marcel Musters⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ en Menke Visser⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠. Edit en mixage: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Pepijn Buitenhuis⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠. Coördinatie: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Marnix van Wijk⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠. Social media: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Anemoon Utens⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠. Tekst: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Scipio Schippers⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠.